ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಾಭಾರತ ಕಂಡ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ, ಯುದ್ಧ ಒಂದೇ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದ ಬರ್ಬರೀಕ   

ಮಹಾಭಾರತವೆಂದರೆ (Mahabharat) ಕೇವಲ ಪಾಂಡವರು (Pandavas) ಮತ್ತು ಕೌರವರ (Kourava) ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧದ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಧರ್ಮ, ತ್ಯಾಗ, ಭಕ್ತಿ, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮಹಾಸಾಗರವಾಗಿದೆ. ಈ ಮಹಾಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ, ಭೀಮ, ಕರ್ಣ, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಅಭಿಮನ್ಯು ಮೊದಲಾದ ಮಹಾಯೋಧರ ಹೆಸರುಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಿತವಾಗಿವೆ.

ಆದರೆ ಇವರಷ್ಟೇ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ, ಅಪಾರ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ದಾನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾವೀರನ ಕಥೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಆತನೇ ಗಟೋತ್ಕಚನ ಪುತ್ರ, ಭೀಮನ ಮೊಮ್ಮಗ ಹಾಗೂ ಕಲಿಯುಗದ ಆರಾಧ್ಯ ದೇವರಾದ ಬರ್ಬರೀಕ.

ಬರ್ಬರೀಕನ ಕಥೆಯು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಯೋಧನ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಅದು ತಾಯಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಬದ್ಧನಾದ ಮಗನ ಕಥೆ, ಕೊಟ್ಟ ವಚನಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮಹಾದಾನಿಯ ಕಥೆ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತನ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ. ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸದಿದ್ದರೂ, ಆ ಯುದ್ಧದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬರ್ಬರೀಕನೂ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಬರ್ಬರೀಕನ ದಿವ್ಯ ಜನನ

ಬರ್ಬರೀಕನು ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಭೀಮನ ಮೊಮ್ಮಗನಾಗಿದ್ದನು. ಭೀಮನ ಮಗ ಘಟೋತ್ಕಚನು ರಾಕ್ಷಸ ವಂಶದ ಶೂರ ಯೋಧನಾಗಿದ್ದನು. ಘಟೋತ್ಕಚನು ನಾಗಕನ್ಯೆಯಾದ ಮೌರ್ವಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದನು. ಇವರಿಗೆ ಜನಿಸಿದ ಮಗನೇ ಬರ್ಬರೀಕ. ಬರ್ಬರೀಕನು ಜನಿಸಿದಾಗಲೇ ಅವನಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ತೇಜಸ್ಸು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಬಲವಿತ್ತು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಇತರ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ತಾಯಿ ಮೌರ್ವಿಯು ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಯುದ್ಧಕಲೆ ಕಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಧರ್ಮ, ನ್ಯಾಯ, ದಯೆ, ವಿನಯ ಮತ್ತು ವಚನಪಾಲನೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು. “ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ದುರ್ಬಲನ ರಕ್ಷಕನಾಗಬೇಕು” ಎಂಬ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಅವನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿದಳು.

ಬಾಲ್ಯದ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಕಲೆ

ಬರ್ಬರೀಕನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಗಳ ಅಭ್ಯಾಸ ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಕತ್ತಿ, ಗದೆ, ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪರಿಣತಿ ಗಳಿಸಿದನು. ದಿನದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಯುದ್ಧಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅವನ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಧರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲೆಯನ್ನು ಅತೀ ವೇಗವಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅಪ್ರತಿಮ ಯೋಧನಾಗಿ ಬೆಳೆದನು.ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಅಹಂಕಾರ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ತಾಯಿ ಕಲಿಸಿದ್ದ ವಿನಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಗುಣಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಾಣಗಳ ವರ

ಬರ್ಬರೀಕನು ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಗಾಗಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದ ದೇವಿಯು ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ದಿವ್ಯ ಬಾಣಗಳನ್ನು ವರವಾಗಿ ನೀಡಿದಳು. ಈ ಮೂರು ಬಾಣಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಾಣಗಳಲ್ಲ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಾಧಾರಣ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿ ಅಡಗಿತ್ತು.

ಮೊದಲ ಬಾಣ – ನಾಶ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಎರಡನೆಯ ಬಾಣ – ಉಳಿಸಬೇಕಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಅಥವಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಮೂರನೆಯ ಬಾಣ – ಗುರುತಿಸಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಶಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಬರ್ಬರೀಕನ ಬತ್ತಳಿಕೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದಲೇ ಅವನು ಇಡೀ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸೋಲಿಸಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು “ಮೂರು ಬಾಣಧಾರಿ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು.

ತಾಯಿಗೆ ನೀಡಿದ ಮಹತ್ವದ ವಚನ

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಲಿರುವ ಸುದ್ದಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿತು. ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ನಡುವಿನ ಮಹಾಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಬರ್ಬರೀಕನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು. ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತೆರಳುವ ಮೊದಲು ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯಲು ಹೋದನು.

ಆಗ ಮೌರ್ವಿಯು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಒಂದು ವಚನ ಕೇಳಿದಳು.

“ಮಗನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಕ್ಷ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆಯೋ, ನೀನು ಸದಾ ಆ ಪಕ್ಷದ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕು.”

ಬರ್ಬರೀಕನು ತಾಯಿಯ ಮಾತನ್ನು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

“ತಾಯಿ, ನಾನು ಸದಾ ಸೋಲುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ಪಕ್ಷದ ಪರವಾಗಿಯೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.”

ಈ ವಚನವೇ ಮುಂದೆ ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ತಿರುವು ತರಲಿತ್ತು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಭೇಟಿ

ಬರ್ಬರೀಕನು ತನ್ನ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದತ್ತ ಹೊರಟನು. ಅವನ ಬಳಿ ಕೇವಲ ಮೂರು ಬಾಣಗಳು ಮಾತ್ರ ಇದ್ದವು.

ಅವನನ್ನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದನು.

ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿದನು:

“ಯುವಕನೇ! ಕೇವಲ ಮೂರು ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?”

ಬರ್ಬರೀಕನು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು:

“ಒಂದು ಬಾಣವೇ ಸಾಕು. ಮೂರು ಬಾಣಗಳ ಅಗತ್ಯವೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.”

ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅವನು ಬರ್ಬರೀಕನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಆಲದ ಮರದ ಎಲೆಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆ

ಕೃಷ್ಣನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಲದ ಮರವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲು ಕೇಳಿದನು.

ಬರ್ಬರೀಕನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ಆ ಬಾಣವು ಮರದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಎಲೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಗುರುತಿಸಿತು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಒಂದು ಎಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಪಾದದ ಕೆಳಗೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದನು. ಬಾಣವು ಮರದ ಎಲ್ಲಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದದ ಸುತ್ತಲೂ ಸುತ್ತತೊಡಗಿತು. ಬರ್ಬರೀಕನು ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿದನು: “ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಎಲೆ ಇದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಡಿ.” ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಬರ್ಬರೀಕನ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತನು.

ಮಹಾದಾನ – ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮಹಾವೀರ

ಕೃಷ್ಣನು ನಂತರ ಕೇಳಿದನು: “ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಡುವೆ?” ಬರ್ಬರೀಕನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ನೀಡಿದ ವಚನವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು ಗಂಭೀರನಾದನು.

ಏಕೆಂದರೆ ಬರ್ಬರೀಕನು ಯಾವ ಪಕ್ಷ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆಯೋ ಅದರ ಪರವಾಗಿ ಹೋದರೆ, ಆ ಪಕ್ಷ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಮತ್ತೊಂದು ಪಕ್ಷ ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಅವನು ಆ ಪಕ್ಷದ ಪರ ಹೋಗಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೆ ಉಳಿಯುವುದು ಬರ್ಬರೀಕನೊಬ್ಬನೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನಿಂದ ದಾನ ಕೇಳಿದನು.

“ನನಗೆ ನಿನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡು.” ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಬರ್ಬರೀಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಭಗವಂತನೇ! ನನ್ನ ತಲೆ ನಿಮ್ಮದಾಗಿದೆ.” ಇದು ಮಹಾಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಯುದ್ಧದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಬರ್ಬರೀಕ

ತಲೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಬರ್ಬರೀಕನು ಒಂದು ಆಶೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು.

“ಪ್ರಭು! ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ.” ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷದಿAದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಬರ್ಬರೀಕನ ತಲೆಯನ್ನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಸಮೀಪದ ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವನು ಹದಿನೆಂಟು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದನು. ಅವನು ಭೀಷ್ಮನ ಪತನ, ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಶೌರ್ಯ, ಕರ್ಣನ ಯುದ್ಧಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಭೀಮನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತನ್ನ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದನು.

ಖಾಟು ಶ್ಯಾಮ್‌ಜಿ – ಕಲಿಯುಗದ ಭಕ್ತರ ದೇವರು

ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಬರ್ಬರೀಕನ ಭಕ್ತಿ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ದಾನಶೀಲತೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊAಡನು. ಅವನು ವರ ನೀಡಿದನು: “ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನ ‘ಶ್ಯಾಮ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವೆ. ಭಕ್ತರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ ಅವರ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವೆ.” ಇಂದು ಖಾಟು ಶ್ಯಾಮ್‌ಜಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಕ್ತರು ಶ್ಯಾಮ ಬಾಬನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಖಾಟು ಶ್ಯಾಮ್‌ಜಿ ದೇವಸ್ಥಾನ ಖಾಟು ಶ್ಯಾಮ್‌ಜಿ ದೇವಸ್ಥಾನ ಭಾರತದ ರಾಜಸ್ಥಾನ ರಾಜ್ಯದ ಸೀಕರ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಖಾಟು ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಇದು ಜೈಪುರದಿಂದ ಸುಮಾರು 80 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.

ದೇವಸ್ಥಾನದ ವಿಶೇಷತೆ

ಮಹಾಭಾರತದ ಮಹಾವೀರ ಬರ್ಬರೀಕನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಪಡೆದ ವರದಂತೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ “ಶ್ಯಾಮ್” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತರು ಅವರನ್ನು “ಖಾಟು ಶ್ಯಾಮ್ ಬಾಬಾ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಬರ್ಬರೀಕನ ಶಿರಸ್ಸು (ತಲೆ) ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಖಾಟು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅದು ಪತ್ತೆಯಾಯಿತು. ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೇವಸ್ಥಾನ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು.

ದೇವಸ್ಥಾನದ ಇತಿಹಾಸ

ಇಂದಿನ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸುಮಾರು ೧೧ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತಗಾರರು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಹಲವು ಬಾರಿ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಬಾಬಾರ ಪವಿತ್ರ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಪ್ರತೀಕ ರೂಪವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಭಕ್ತರು ನಂಬುವಂತೆ: “ಹಾರೆ ಕಾ ಸಹಾರಾ, ಬಾಬಾ ಶ್ಯಾಮ್ ಹಮಾರಾ” ಅಂದರೆ ಸೋತವರಿಗೆ, ನಿರಾಶ್ರಿತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಶ್ಯಾಮ್ ಬಾಬಾ ಆಶ್ರಯವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಬರ್ಬರೀಕನು ಕೇವಲ ಮಹಾಯೋಧನಲ್ಲ; ಅವನು ವಚನಪಾಲನೆಯ ಪ್ರತೀಕ, ತಾಯಿಭಕ್ತಿಯ ಆದರ್ಶ, ದಾನಶೀಲತೆಯ ಶಿಖರ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಪರಮಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನೇ ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಧರ್ಮದ ವಿಜಯವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿದ ಈ ಮಹಾವೀರನ ಕಥೆ ಇಂದಿಗೂ ಭಕ್ತರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಮರವಾಗಿದೆ.

ಮತ್ತುಷ್ಟು ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್‌ ಮಾಡಿ